POD WSPÓLNYM NIEBEM

Założę się, że kiedy widzisz napis "Felicyssyma Lemańska" masz pustkę w głowie.  Kiedy widzisz zdjęcie obok, a jesteś związany z parafią rzymsko-katolicką w Starej Rawie, już coś ci w tej głowie świta. To jej grób mijasz podczas kościelnych procesji. Trochę dziwny, trochę intrygujący.  Swego czasu Felicyssima Lemańska była żoną Jana Lemańskiego, właściciela dóbr w Suliszewie. To jeszcze nie czyni z niej osoby wyjątkowej. Wyjątkowe jest natomiast jej podejście do życia i śmierci. Pierwszy raz natrafiłam na wzmiankę o niej, przy informacjach o szkole wiejskiej w Starej Rawie. To ona płaciła pensję tutejszemu nauczycielowi. W Archiwum Państwowym natrafiłam natomiast na jej testament.  Działo się to 19 sierpnia 1850r. Felicyssyma Lemańska podyktowała swój testament.  Była już chora, nie wstawała z łóżka. Czuła, że jej czas ziemski mija i była świadoma, tego co się dzieje po śmierci szlachcianki. Nie miała złudzeń, że jej postanowienia, nie będą się podobać r...

Cmentarz powstał w 1915r.  Poniżej zamieszczam opis działań ze strony GC7W4DJ (link poniżej wpisu)  "W czasie pierwszej wojny światowej rejon gminy Rzeczyca stał się dwukrotnie areną bezpośrednich działań wojennych. W dniach 25 - 27 października 1914 r. doszło do zaciętej bitwy na froncie niemiecko-rosyjskim wzdłuż linii: Nowe Miasto – Rawa – Jeżów. W bezpośrednim zasięgu walk znalazła się Roszkowa Wola i Jeziorzec. Na zapleczu zaś: Lubocz, Kawęczyn, Rzeczyca, Bobrowiec i Bartoszówka. Początkowo wojska rosyjskie odnosiły sukcesy wypierając Niemców ze zdobytych terenów. Jednakże na skutek kontrofensywy wojsk niemieckich w dniach 17 - 21 listopada, a następnie w dniach 1 - 6 grudnia 1914 r., wojska rosyjskie wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza wycofały się na wschód i począwszy od połowy grudnia 1914 r. front ustabilizował się od linii Bzury i Rawki w kierunku Opoczna. Na froncie tym dochodziło do wielomiesięcznych uporczywych walk pozycyjnych, określo...

Mapa z 1937 Sewerynów jest jedną z najpiękniej położonych wsi w gminie Nowy Kawęczyn. Leży w malowniczej dolinie rzeki Chojnatka, która niedaleko łączy się z rzeką Rawką. Oddalona od głównych dróg, zachowała swój wiejski charakter. Można odnieść wrażenie, że czas się tam mógł zatrzymać, że chodzimy po tych samych ścieżkach, co nasi przodkowie ponad sto lat temu. A jednak, to właśnie tu miałam duży problem w zlokalizowaniu ewangelickiego cmentarza. Łatwo odnajdywalny jest na mapach z XIX w. i XX w., znalazł się również na współczesnej mapie Bolimowskiego Parku Krajobrazowego, ale w przestrzeni zdaje się nic nie zgadzać. W poszukiwania zaangażował się znajomy leśnik, miejscowy poszukiwacz skarbów i strażak. Po nałożeniu map na siebie, prześledzeniu śladów naszych poszukiwań wyniki nie były jednoznaczne... Poszukiwania miały więc swój ciąg dalszy. Kilkukrotnie, kwadrat po kwadracie przeszukiwaliśmy te miejsca. Niby wszystko się teoretycznie zgadza, tylko świeżo...

W miejscu obecnej zbiorowej mogiły, powstałej po walkach między nacierającą od Łodzi armią niemiecką, a stacjonującą wówczas w Raduczu jednostką wojsk carskich,  istniał wiele lat wcześniej cmentarz prawosławny.  Ciężkie walki toczyły się w okolicach Raducza latem i jesienią 1914. Wojska rosyjskie musiały się wycofać. Mogiłę zbiorową zorganizowały oddziały wojsk niemieckich.  Dziś to charakterystyczna kępa drzew wśród raduckich pól. Wyróżnia się w krajobrazie. Porośnięta drzewami zbiorowa mogiła, otoczona jest głęboką fosą. Zajrzy tam każdy ciekawski, ale tylko ciekawski z zacięciem historycznym dowie się po czym chodził, co widział. Bez problemu znajdziecie na blogach rowerzystów zdjęcia   z tego miejsca z czaszkami i kośćmi ludzi. Mogiła zbiorowa nigdy nie została opisana, ani zbadana.  Po cmentarzu prawosławnym nie ma właściwe śladu, co nie znaczy go tam nie ma. Istnieje przykryty częściowo obszerną mogiłą zbiorową. Istn...