POD WSPÓLNYM NIEBEM

Cmentarz wojenny z czasów Pierwszej wojny światowej w Samicach oznakowany jest bardzo dobrze. We wsi znak informacyjny "Cmentarz wojenny" kieruje nas w stronę rzeki Rawki. 800 metrów bardzo dobrze utwardzoną drogą pokonacie bez trudu.(pieszo, rowerem, na czworaka)  Za mostem na rzece kierujcie się drogą leśną lekko pod górę. Pojawi się krzyż. To tu? - zapytali współtowarzysze. - Dziwny cmentarz.Nie ma ogrodzenia, zaznaczonych mogił. Krzyży. Stoi krzyż, a dookoła las. Dopiero tablice informacyjne wyjaśniają, na co patrzymy. Odwiedzenie i zrozumienie tego cmentarza to właściwie doświadczenie. - "O k..." - wymsknęło się, jak myśl spotkała się z refleksją. Nie będę tu cytować, tego co już zostało napisane na zdjęciu obok. Zwróćcie uwagę na zdjęcie na dole tej tablicy. Jeszcze raz spojrzyjcie na krzyż i okolice. Ciekawe co Wam się wymsknie.   To tu? To tu mogiły droga na cmentarz widok na Rawkę z mostu koło młyna

Cmentarz powstał w 1915r.  Poniżej zamieszczam opis działań ze strony GC7W4DJ (link poniżej wpisu)  "W czasie pierwszej wojny światowej rejon gminy Rzeczyca stał się dwukrotnie areną bezpośrednich działań wojennych. W dniach 25 - 27 października 1914 r. doszło do zaciętej bitwy na froncie niemiecko-rosyjskim wzdłuż linii: Nowe Miasto – Rawa – Jeżów. W bezpośrednim zasięgu walk znalazła się Roszkowa Wola i Jeziorzec. Na zapleczu zaś: Lubocz, Kawęczyn, Rzeczyca, Bobrowiec i Bartoszówka. Początkowo wojska rosyjskie odnosiły sukcesy wypierając Niemców ze zdobytych terenów. Jednakże na skutek kontrofensywy wojsk niemieckich w dniach 17 - 21 listopada, a następnie w dniach 1 - 6 grudnia 1914 r., wojska rosyjskie wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza wycofały się na wschód i począwszy od połowy grudnia 1914 r. front ustabilizował się od linii Bzury i Rawki w kierunku Opoczna. Na froncie tym dochodziło do wielomiesięcznych uporczywych walk pozycyjnych, określo...

Brzozów (Birkenfeld) gm. Rzeczyca, to jedna z tych miejscowości, o których w literaturze dotyczącej osadnictwa niemieckiego XIX w województwie łódzkim, pisze się stosunkowo często.  Kiedy się czyta książki, wszystko w Brzozowie zdaje się być proste. Wiadomo, że "osadnictwo szwabskie". Wiadomo, że wieś była prężna. Wiadomo, że był również ewangelicki cmentarz. Jadąc tam w zimowe, grudniowe popołudnie, wiedząc, że trwają tam prace porządkowe na cmentarzu, byłam pewna, że zobaczę prężną wieś i dobrze zachowany cmentarz. A tym czasem widok mnie zasmucił. Prace porządkowe trwają i mocno trzymam za zapaleńców kciuki. Wyobrażenie tego ile pracy trzeba było, żeby odsłonić ten cmentarz, budzi uznanie.  Widok potłuczonych nagrobków, które nie wywróciły się ot tak same z siebie. Wysypisko śmieci, które jest obok. Wszystko to skłania do pytań. Pytań, nad którymi warto i trzeba się pochylić.  Wszystkie ona zaczynają się od słowa "dlaczego"?  I...

  Cerkiew św męczennicy Aleksandry w Raduczu znajdował się letni poligon armii rosyjskiej. Ćwiczenia odbywał tam Pułki piechoty 10. Dywizji. Żołnierze zebrali 4 tys. rubli na budowę poligonowej cerkwi. Sami też wybudowali świątynię. Cerkiew była drewniana i mieściła tysiąc osób. Uroczystego wyświęcenia dokonano 23 kwietnia 1902 roku. Świątynia nie posiadała stałego kleru i należała do wojskowej cerkwi św. Aleksego w Łodzi. Cerkiew ucierpiała po ostrzale artyleryjskim w czasie I wojny światowej. W okolicach Raducza przebiegał front i walki nad Rawką. W 1915r. większość rosyjskich mieszkańców Raducza została ewakuowała wraz  z wycofującą się armią . Cerkiew pozostała bez  parafian i kleru.  Gwałtowne zmiany nastąpiły w 1918 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.W społeczeństwie polskim silna była idea rewanżu i niszczenia wszystkiego, co przypomniało rosy...