Przejdź do głównej zawartości

Jan Kobyłecki z Podstrobowa - zginął w Auschwitz 2.06.1942


Jan Kobyłecki urodził się 15 stycznia 1898 w Popieniu koło Jeżowa. Przed wojną ożenił się z Władysławą Zdun z Podstrobowa. Służył w Armii Hallera. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920r. Po tych wydarzeniach rodzina zamieszkała w Podkowie Leśnej pod Warszawą. Po wybuchu II wojny światowej Jan został aresztowany. Uciekł i wraz z żoną postanowili przenieść się do rodzinnego domu Władysławy na Podstrobowie. Jan szybko wraz z braćmi żony i sąsiadem zaangażował się w konspirację. Jako wojskowy umiał obchodzić się z bronią. Zajmował się jej przeglądem i konserwacją. Skrzynka konspiracyjna, skąd pobierał broń i amunicję  znajdowała się na cmentarzu przy kościele św Stanisława w Skierniewicach. Innym punktem konspiracyjnym był sklep na ulicy Rawskiej. Tam w 1942 został aresztowany wraz z bratem żony i sąsiadem Grębskim. Pan Jan mówił po niemiecku, więc udało mu się wytłumaczyć, że jest przypadkowym klientem sklepu i został wypuszczony. Parę dni później przyszło wezwanie na posterunek w Skierniewicach. Pani Władysława - żona  prosiła, żeby Jan uciekał i ukrywał się. On był przekonany, że nic na niego nie maja i stawił się zgodnie z wezwaniem. Okazało się, że była „wsypa”. Jan brutalnie przesłuchiwany, trafił do więzienia na Skaryszewskiej w Warszawie. Rodzina starała się o wykupienie Jana łąpówką z więzienia. Niestety bezskutecznie. Następnie Jan trafił na Pawiak.  Tam był brutalnie przesłuchiwany.   Jego sytuacja stawała się bardzo trudna.

Jan Kobyłecki został przywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz w Oświęcimiu 3 lutego 1942 roku w grupie 170 mężczyzn skierowanych do KL Auschwitz z więzienia Pawiak w Warszawie. Został mu nadany numer obozowy 18803.

Dzięki uprzejmości archiwum Muzeum AUSCHWITZ-BIRKENAU - byłego niemieckiego i nazistowskiego obozu koncentracyjnego i Zagłady uzyskaliśmy - unikalne dokumenty i zdjęcie obozowe. Na zdjęciu widać, ze Jan Kobyłecki był bity.

Dokumenty obozu zagłady były sukcesywnie niszczone. Skrawki, które się zachowały pozwalają stwierdzić, że Pan Jan przebywał w maju 1942r.  na Bloku 20 oddziale chorób wewnętrznych  szpitala obozowego Auschwiz I. 9 maja 1942r. został przeniesiony na oddział zakaźny obozowego szpitala. .  

Zachowała się lista szpitalna, na której figuruje Jan Kobyłecki wśród więźniów, którzy zmarli w nocy z 2 na 3 czerwca 1942r. Zachował się również szpitalny akt zgonu. Obozowy lekarz wpisał, że przyczyną zgonu była „Herzwassersucht” (puchlina serca). To było historyczne określenie, jednostki chorobowej, która nie istniała. Dziś może być wiązana z opuchliznami, zbieraniem się nadmiaru wody w związku z torturami.

Informację o śmierci męża Pani Władysława dostała z Czerwonego Krzyża. Po wojnie akt zgonu wystawił Sąd Rejonowy w Rawie Mazowieckiej.  

Dziękujemy bardzo synowi Pana Jana Kobyłeckiego za rodzinną relację i zdjęcia.



 


Żródła:

relacja rodzinna Jana Kobyłeckiego

dokumenty Muzeum Auschwiz-Birkenau

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Katyń 1940 - Stefan Strumidło z Suliszewa

28 marca 1910 w Suliszewie urodził się Stefan Strumidło.  Uczęszczał do szkoły w Suliszewie, a później w Trzciannie. Kontynuował później naukę w szkole policyjnej tzw.  Normalnej Szkole Fachowej dla Szeregowych PP w Mostach Wielkich pow. żółkiewski, którą ukończył 20 lutego 1935.  Rok później  pełnił już służbę w woj. poleskim, jako policjant posterunkowy. Po wybuchu II wojny światowej rodzina straciła z nim kontakt. Nie wiadomo było co się stało, dlaczego się nie odzywa. Wraz z kolegami został aresztowany we wrześniu 1939 przez NKWD i trafił do obozu jenieckiego w Ostaszkowie. Jego nazwisko znajduje się na liście wywozowej L. 020/3 (64), 2882. 5 marca 1940 r. Stalin, Woroszyłow, Mołotow, Mikojan, Kalinin i Kaganowicz, na posiedzeniu Biura Politycznego KC WKP, podjęli decyzję o zaakceptowaniu wniosku ludowego komisarza spraw wewnętrznych, Ławrientija Berii, w sprawie zastosowania kary śmierci przez rozstrzelanie tysięcy polskich jeńców. Wyroki śmierci miały zap...

Lipiec 1944 Umocnienia znad Rawki

W lipcu 1944 zamiast żniw Niemcy zaczęli na masową skalę organizować budowę umocnień.  Od tego czasu gmina Nowy Kawęczyn przeorana została pozycjami strzeleckimi, przeciwczołgowymi i bunkrami. W sumie po wojnie oszacowano, że powstało 46 km rowów przeciwczołgowych i 17 km pozycji strzeleckich. Ciągnęły się od Kurzeszyna, Nowego Dwory, Starej Rawy po Suliszew i Kamion. To była więc dramatyczna inicjatywa logistyczna w przededniu końca II wojny światowej. Do ich kopania powołano 4 obozy pracy przymusowej. Zorganizowane one zostały w Nowym Dworze, Starej Rawie, Kamionie i Suliszewie. Według dokumentów powojennych, w każdym z nich do 1945r przebywało ok. 6000 osób. Do przymusowej pracy przy ich kopaniu, a także budowy umocnień i bunkrów kierowani byli przede wszystkim ludzie z okolicznych wsi. Średni czas pracy przy kopaniu okopów wynosił 180 dni/osoba. Niejednokrotnie kopało kilka osób z gospodarstwa, po 20-40 osób  ze wsi. Szkody zostały spisane już maju 1945r. ...

Wycieczka stowarzyszeniowa - Rawa Mazowiecka, kościół Niepokalanego Poczęcia NMP

Ile razy przejeżdżacie przez sąsiednią miejscowość i mówicie sobie. "Kiedyś się zatrzymam i obejrzę"? Znamy sąsiedzkie kościoły, cmentarze z widzenia, pojedynczych ślubów i pogrzebów... Nigdy nie ma czasu. Kościoły to nie tylko miejsca praktyk religijnych, to także nasza miejscowa historia. Wycieczki "Wspólnej Pamięci" to taka lokalna inicjatywa z gatunku "Cudze chwalicie swego nie znacie" Ważne, żeby były to wycieczki z "przewodnikiem", bo często patrzymy, a nie widzimy lub nie potrafimy odczytać znaczeń symboli... Pierwsza nasza wycieczka odbyła się 1 sierpnia i zwiedzaliśmy kościół Niepokalanego Poczęcia Maryi Panny w Rawie Mazowieckiej powstały przy byłym kolegium jezuickim. Dziś po całościowym, generalnym remoncie. Przewodnikiem naszym był proboszcz Bartłomiej Karp. Prywatnie pasjonat historii i wizjoner. Podziękować jemu za oprowadzenie i wnikliwe opowieści to za mało! Namawiamy do indywidualnego obejrzenia rawskiej Fary, tym bardziej, że...